el-GRen-USru-RU

Ιστορία των Κυθήρων


Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική Μυθολογία, η Αφροδίτη γεννήθηκε στην αφρισμένη από τα κύματα θάλασσα των Κυθήρων, όταν έπεσαν σ’αυτήν τα γεννητικά όργανα του Ουρανού, τα οποία είχε αποκόψει ο γιος του Κρόνος. Εξ αυτού του μύθου έλαβε και την προσωνυμία Κυθέρεια.
Η Αφροδίτη των Κυθήρων καλείτο και Ουρανία Αφροδίτη, αφού ήταν προστάτης του αγνού έρωτα, ενώ η Αφροδίτη της Κύπρου καλείτο Πάνδημος, ως προστάτιδα του σαρκικού έρωτα και της αναπαραγωγής.
Από την Αρχαιολογική έρευνα προκύπτει ότι τα Κύθηρα κατοικούνται ήδη από τη Μινωική Εποχή (3000-1200 π.Χ.) , ενώ στη συνέχεια περνούν υπό Μυκηναϊκή επιρροή (1400-1100 π.Χ.) . 
Για κάποιο διάστημα, πιθανόν γύρω στο 900 π.Χ. να πέρασαν για λίγο από το νησί οι Φοίνικες χωρίς ουσιαστικά να αφήσουν ίχνη. Αργότερα (κατά τον πρώιμο 8ο αιώνα π.Χ.) , τα Κύθηρα υπήχθησαν στο Άργος, ενώ από τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. στη Σπάρτη και τον 5ο αιώνα π.Χ. στην Αθήνα. Στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των διαδόχων του το νησί δεν είχε μεγάλη σημασία, ενώ αποτέλεσε κατόπιν τμήμα της Ρωμαϊκής και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το 1238 τα Κύθηρα περνούν σε ενετικά χέρια. Από το 1275 ως το 1309 το νησί περιλαμβάνεται πάλι στη Βυζαντινή επικράτεια και διοικείται από Μονεμβασιώτες άρχοντες. Μετά το 1309 και ως το 1797 ανήκει στους Ενετούς, με εξαίρεση την περίοδο 1715-1718 που το κατέλαβαν οι Τούρκοι που είχαν συμμαχήσει με τους Ρώσους. 


Το 1797 καταλύθηκε η Ενετική Δημοκρατία και τα Κύθηρα περιέρχονται στους Γάλλους. Το 1800 ιδρύθηκε το ημιανεξάρτητο κράτος των Ιονίων Νήσων, στο οποίο υπάγονταν και τα Κύθηρα. Το 1807 τα Κύθηρα παραχωρήθηκαν στους Γάλλους ως το 1809, και από τότε μέχρι την 21η Μαΐου 1864, οπότε τα Επτάνησα ενώθηκαν με τη Μητέρα Ελλάδα, παρέμειναν υπό Αγγλική κατοχή. 
Η επιγραμματική αυτή επισκόπηση δεν καλύπτει ασφαλώς όλες τις πτυχές της Κυθηραϊκής Ιστορίας, αλλά βοηθά αποτελεσματικά στην κατανόηση της φυσιογνωμίας του νησιού, του χαρακτήρα των κατοίκων του και των πολλών και σπουδαίων μνημείων που βρίσκονται σε κάθε μέρος των Κυθήρων. 
Αυτό που αξίζει επιπλέον να αναφερθεί είναι το γεγονός ότι, ενώ τα Κύθηρα βρίσκονται σε ιδιαίτερα σημαντική στρατηγική θέση, η αναφορά τους στις ιστορικές πηγές δεν είναι συχνή. Αυτή πυκνώνει προς τα νεότερα χρόνια (από τον 17ο αιώνα) όταν οι Βενετοί αντιλαμβανόμενοι την αξία τους, ως φύλακα της εισόδου στο Αιγαίο Πέλαγος και ως σταθμό πλοίων που ταξίδευαν από την Ανατολική προς τη Δυτική Μεσόγειο το ονόμασαν «μάτι της Κρήτης», «πέρασμα για ολόκληρη την Ανατολή» (il passo di tutto il Levante)  και «φανάρι ολόκληρου του Αρχιπελάγους». 


Στη διάρκεια του 20ου αιώνα τα Κύθηρα γνώρισαν ταχύτατη πληθυσμιακή μείωση ιδίως στις δεκαετίες του 60 και του 70, λόγω έντονου μεταναστευτικού ρεύματος προς την Αυστραλία, αλλά  και προς το Λεκανοπέδιο Αττικής. 
Το 1944 τα Κύθηρα ήταν το πρώτο ελληνικό έδαφος που απελευθερώθηκε από το Γερμανικό ζυγό.
Τα Κύθηρα, διοικητικά ανήκαν στο Νομό Αττικής, Νομαρχιακό Διαμέρισμα Πειραιώς, και μετά την κατάργηση των Νομαρχιών από το νόμο  3852/10 (Καλλικράτης) περιήλθαν στη δικαιοδοσία της Αντιπεριφέρειας Νήσων Αττικής η οποία με τη σειρά της αποτελεί τμήμα της Περιφέρειας Αττικής.